«Κάτι του λείπει»

Κάποτε, σ’ ένα φημισμένο ναό του Ζεν υπεύθυνος για τον κήπο ήταν ένας μοναχός που αγαπούσε τα λουλούδια, τους θάμνους, τα δέντρα. Παραδίπλα, σ’ έναν άλλο μικρότερο ναό ζούσε ένας πολύ ηλικιωμένος δάσκαλος του Ζεν.

Μια μέρα που ο μοναχός περίμενε επισκέπτες, ξεκίνησε πρωί-πρωί να νοικοκυρεύει τον κήπο. Ξερίζωσε τ’ αγριόχορτα, κλάδεψε τους θάμνους, «χτένισε» το γρασίδι και του πήρε ώρες μέχρι να καταφέρει να μαζέψει τα φθινοπωρινά φύλλα με την τσουγκράνα του. Καθώς εργαζόταν, ο γέρος δάσκαλος τον παρακολουθούσε με περιέργεια από την άλλη πλευρά του τοίχου που χώριζε τους δυο ναούς.

Αφού ολοκλήρωσε το έργο του, ο μοναχός έκανε ένα βήμα πίσω προκειμένου να το θαυμάσει. «Δεν είναι όμορφος;», φώναξε στο δάσκαλο. «Ναι», του απάντησε ο ηλικιωμένος άντρας, «αλλά κάτι του λείπει. Βοήθησέ με να σκαρφαλώσω τον τοίχο αυτό και θα σε βοηθήσω».

Διστάζοντας λίγο, ο μοναχός σήκωσε το γέρο δάσκαλο πάνω από τον τοίχο και τον απίθωσε στη δική του πλευρά. Περπατώντας με δυσκολία, πλησίασε το δέντρο στο κέντρο του κήπου, το άρπαξε από τον κορμό και το τίναξε. Τα φύλλα έπεσαν βροχή στον κήπο. «Ορίστε», είπε ο ηλικιωμένος, «τώρα μπορείς να με βοηθήσεις να επιστρέψω στη δική μου πλευρά του τοίχου».

Πηγή: https://mythoplasieskiafigiseis.wordpress.com

Advertisements

About platanusorientalis

Επειδή αγαπώ τα πλατάνια, τα νερά που κυλούν στις ρίζες τους και τις ιστορίες που αφηγούμαστε στη σκιά τους...
This entry was posted in λόγια and tagged , , , , . Bookmark the permalink.