Τα σύκα ως αφορμή

Εχθές, μέλη των Δρυάδων και του Αστικού Αγρού Χαλανδρίου (μη φανταστείτε τίποτε ορδές…), μαζευτήκαμε για συγκομιδή σύκων στον Αγρό. Μαζέψαμε όσα μπορέσαμε δηλαδή, διότι το προηγούμενο διάστημα διάφοροι γείτονες – και όχι μόνο – ανοίγαν τρύπες στο συρματόπλεγμα και μάζευαν ό,τι έβρισκαν κατά βούληση, αφήνοντάς μας κυριολεκτικά με άδεια σχεδόν χέρια.

Τα σύκα που συγκομίσαμε, 5-6 καφάσια δηλαδή, μαζί με ένα επιπλέον καφάσι ντοματίνια (μια παραδοσιακή ποικιλία της Λέσβου, ζουμερή, αλλά κάπως ξινούτσικη στη γεύση) τα παραδόσαμε στο Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων στον Ελαιώνα.

Αναρωτιόμουν, γιατί με ενοχλούν τόσο οι γείτονες που «αυτοεξυπηρετούνται», αφού πολλά από τα σύκα ούτως ή άλλως τα χαρίζουμε. Ίσως επειδή στην πλειοψηφία τους, πρόκειται γι’ ανθρώπους που απλώς θέλουν «κι άλλο», δίχως να υποφέρουν από κάποια έλλειψη – σε χρήματα ή σε είδος. Ίσως επίσης επειδή, σε όσους έχει προταθεί να συγκομίζουν, προσφέροντας σ’ αντάλλαγμα λίγο από το χρόνο τους για την κοινή φροντίδα του Αγρού, η ανταπόκριση είναι μηδενική – μέχρι να ξανάρθει ο καιρός της συγκομιδής, όπου ξαναεμφανίζονται δίχως διάθεση δέσμευσης ή αλληλοβοήθειας.

Κι έτσι εγκλωβιζόμαστε όλοι/ες σε ένα κλειστό αντιληπτικό πεδίο «ιδιοκτησίας». Οι μεν μπαλώνουμε τρύπες στο συρματόπλεγμα και οι δε διεκδικούν επειδή έτσι…

IMG_5846

IMG_5845

Advertisements

About platanusorientalis

Επειδή αγαπώ τα πλατάνια, τα νερά που κυλούν στις ρίζες τους και τις ιστορίες που αφηγούμαστε στη σκιά τους...
This entry was posted in λόγια and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.