Τα δέντρα & η συνείδηση

Αύριο, μεθαύριο, λέω, όσο θα ‘ναι καιρός,

ν’ ανέβω να φυτέψω στο λόφο μου εκείνα τα δέντρα

να με αντιπροσωπέψουν στον τομέα της δημιουργίας. Τόσον

ήλιο πολύ που θησαύρισα και στο τέλος δεν μπόρεσα

μέσα σε λέξεις να τον κλείσω τον αιώνιο,

να φτιάξω μια διδασκαλία της ομορφιάς τουλάχιστο,

να φτιάξω ένα περιδέραιο ολόλαμπρο για τις ψυχές.

Μα αυτά τα δέντρα συμμετέχοντας στο μέγα έργο,

κινούμενα μες στο κινούμενο σύμπαν σαν συνειδήσεις,

σ’ ένα άλλο θαύμα μεταβάλλοντας τον ήλιο που μου διέφυγε,

θα μου ευκολύνουνε τη διέλευση από τους κριτές.

 

(Τα φαντάζομαι κιόλας, δυνατά, αιωνόβια,

φορτωμένα ως τα κούτσουρα με άνθη να σαλεύουν προς όλες

τις διευθύνσεις, προτείνοντας, με ψιθύρους αγάπης,

τους καρπούς της ειρήνης τους.)

 

Αύριο, μεθαύριο, λέω, όσο θα ‘ναι καιρός,

ν’ αντικατασταθώ φυτεύοντας εκείνα τα δέντρα.

Πηγή: Νικηφόρος Βρεττάκος (1999:369) ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ, Τόμος Δεύτερος, Σειρά Τρία Φύλλα, Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα

Advertisements

About platanusorientalis

Επειδή αγαπώ τα πλατάνια, τα νερά που κυλούν στις ρίζες τους και τις ιστορίες που αφηγούμαστε στη σκιά τους...
This entry was posted in λόγια and tagged , , , . Bookmark the permalink.